Fern さんのプロフィールI$ diz LuV?フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
I$ diz LuV?
ว่างเปล่าไม่ได้เข้ามาซะนานมากๆเลยนะ
เลยทำให้เห็นว่าสเปซมันก้อว่างเปล่าเหมือนเจ้าของมันเด๊ะเลยล่ะ
ตอนนี้รุสึกได้ว่าถ้าคนเราไม่มีสมองคิดอะไร
ปล่อยให้วันๆผ่านไป
บางทีมันก้ออาจจะดีเหมือนกันนะ
ดีกว่ามานั่งเครียดนั่งคิดอะไรให้มันวุ่นวายใจ
...แล้วสุดท้ายก้อไม่มีความสุข...
การที่ได้รุว่าสิ่งที่พยายามทุ่มเท เอาใจใส่มันกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่า
บางทีมันก้อเจ็บเหมือนกันนะ
แล้วก้อกลับมาคิดได้ว่าถ้าเราไม่ทำอะไรเลยน่าจะดีกว่านะ
สิ่งที่เราทำอยุ่มันคืออะไรและเพื่ออะไรนะ
เพื่อนคือสิ่งที่สำคัญมากสำหรับเรา
แต่ว่าการได้รับรุว่าเราไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับใคร
มันช่างเป็นความรุสึกที่ "ว่างเปล่า" เสียจิง อยากบอกเฉยๆน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกก
ไม่ไหวววววแล้ววววว
คนอะไรน่ารักได้อีก
สะมีช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ปีใหม่ไทยเจ้าและแล้วก้อได้ฤกษ์อัพบล็อกของเดี๊ยนเสียที
หลังจากที่ทิ้งร้างไปแรมปีน่ะนะ
สงกรานต์ปีนี้เป็นสงกรานต์ที่เรียบร้อยที่สุดของเราเลยยก้อว่าได้นะ
เพราะเล่นน้ามแค่วันเด๋ว แถมยังมีผื่นอารายมะรุขึ้นตามตัวเดี๊ยนอีกง่า...เซงงงงมากกกเยย
ตอนนี้พวกเรากะลังนั่งอยุ่ที่บ้านศิกกี้ล่ะ
เดิมทีแล้วมีแผนจาไปบ้านไอยดากันแต่ด้วยเหตุผลด้านเม็ดเงินในกระเป๋า
ทำให้เราต้องเปลียนแผนเล็กน้อยยย
ด้วยเหตุที่วันไปประชุม อีนู๋ตองบอกแผนการของหล่อนทำให้เราขอติดตูดกันมาด้วยคน
มาถึงวันแรกอิแม่เจ้า พ่อพาไปกินซิสเลอร์ เฮอๆๆๆแล้วตอนเช้าเพิ่งแด๊กพิซซ่ามา
กรูต้องอ้วนตายแน่ๆๆๆๆๆ
และก้อเปงเช่นนั้นจิงๆๆๆ เมื่อประจักได่ว่า
การมาบ้านศิกนั้นเราได้แต่กินกะนอนลูกเด๋ว คุนแม่ผุมีฝีมือเลิศนั้นขุนลูกๆๆๆซ๊า
เฮอๆๆๆๆๆ...ขอบคุนค๊าบบ...
ที่สำคัญคือมันตรงกะวันเกิดพ่อศิกงัย ไอ้พวกเรารึเตรียมเพลงไว้ร้องกันอย่างดี พอเอาเข้าจิง...ดันแป๊ก...
แอบลืมแต่ก้อสนุกจิงๆนะ หลังจากนั้นก้อไม่มีใครแย่งไมค์ไปจากเราได้อีก..เฮอๆๆๆ
สรุปแล้วก้อคือ มาบ้านศิกก้อสนุกมาก ดีก่าต้องนอนอยู่เฉยๆๆๆที่หออ่า
ที่สำคันบ้านนี้น่ารักมากเยยยย ว่าแล้วไหงอีศิกมันดูนุ่มนิ่มงี้
สำคันที่สุด "อาหารอร่อยมาก"
แล้วไอ้ที่ชั้นลดน้ามหนักเปงเวลานานก้อไร้ผลไปในบัดดล....เฮ้อ!!!
อืม...พูดถึงเรื่องรับเพื่อนใหม่หน่อยดีก่า
ปีนี้นี่มันแย่จิงๆๆๆเลยยยนะ
หลังจากที่ได้ไปประชุมมาทำให้รุว่า ปีนี้เราคงได้แสดงแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น
แล้วไอ้ที่เตรียมๆๆๆกันไว้นี่มันอารายกานนน
ชั้นละเซงมากเลยยยนะ
ทุกๆๆอย่างที่วางไว้คงต้องปรับกันใหม่หมด
ตอนนี้นะอารายๆๆๆๆก้อยุ่งไปหมด
นี่ชั้นจากลายเปงยักษ์อยุ่แล้วววนะเนี่ย
ถ้ามีหลายมือหลายหน้าเพิ่ขึ้นก้อคงจาดีนะ...จาได้สะดวกก่านี้เยอะ
จบดีก่า เฮ้อ!!!
อยากบอกว่าคิดถึงเพื่อนๆที่ไม่ได้เจอทุกคนเลยยยนะ
น้ามหวานคิดถึงมากๆๆๆเลยนะรุป่าววว
ฝ้ายเลยไม่ได้เจอกันเลยยนะ คิดถึงเสมอเลยนะ ดีใจด้วยที่ออติดนะ แล้วจาไปอ่าน
เดีย เกด ญิ๋ง บิว ด้วยนะ ไว้ไงจาโทหา วันเปิดตัวมาให้ได้นะ
เบล คิดถึงมากๆๆเลย เราเข้าใจที่แกมาเม้นไว้ ขอบใจนะที่ยังคิดถึงกัน รักเบลเหมือนเดิมนะ
คิดถึงแม่ที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดเล้ยยยยยยยยย
~~ Every body Let FoLk ~~
อยากจะอัพอ่ะเพื่อน คือ ... คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็รักกันได้ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน ...
ก็รักกันได้ไม่ต้องหวานใส่กัน ... ก็รักกันได้แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว ... เป็นเพื่อนกันไม่ได้เพราะเพื่อน ...ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... พ่อแม่ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... แฟนแต่เกิดจาก ...การกระทำซึ่งกันและกันจะอยู่หรือไป ... ใช้ "ใจ" เป็นเกณฑ์จะอีกกี่นาน ... เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหายเพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ
อยากไปหาที่สุดไม่ว่าจะในยามทุกข์หรือยามสุขเพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้คอยโทรศัพท์ทั้งคืน ... เพื่อนก็โทรมาหาฐานะ ... ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใครหน้าตา ... ไม่ใช่มาตรฐานว่าใครควรจะเป็นเพื่อนใครแต่น้ำใจ ... จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่าใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเราเพื่อนคือ ... คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเราซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลกมีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยวเดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรักหมักความผูกพันจนได้ที่สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้าแต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจานเพื่อน ... ก็เหมือนเสื้อตัวเก่งที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจและเมื่อพ้นเวลานั้นไป ...เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอเหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ ........................................ หากคุณมีเพื่อนดี เเสนดี คุณจงปกป้องเราคนนั้นไว้ให้ดี ก่อนที่จะสายไปกว่านี้ ......................................
ทะเลหมอกดอกหญ้ากับภูผาและฟ้าใส นกน้อยและกระต่ายกลอยใจกับสายใยและไมตรี เป็นสายใยรักที่มักไม่หลีกหนี หยิบยื่นสิ่งที่ดีแด่เธอที่ห่างไกล การที่จะรักใครคนหนึ่งขอเเค่ให้ คนที่เรารักรักเรา เเละเรารักเค้าก็เกินพอกับชีวิตนี้ .....................................
ไม่รุว่าจาอัพอารายดีแต่ว่าอยากอัพแล้วอ่า
พอดีไปเจอข้อความนี้มาก้อโอเคดีนะ
อ่านแล้วลองนึกกันดูซิว่า
เรามีเพื่อนที่ดี แล้วเรารักษาเค้าไว้อย่างดีกันรึป่าว
อย่างตัวเราเองคงต้องขอโทษเพื่อนๆหลายคนเลยนะที่กะลังน้อยใจกันอยุ่
ตอนนี้เราเองก้อยังรุสึกเลยนะ
ว่าเรากับเพื่อนออกจะไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ
แต่ว่าทุกอย่างยังคงเดิมอยุ่นะ....ยังรักเหมือนเดิม...จิงๆ ความกล้าครั้งยิ่งใหญ่ -*-เมื่อประมาน 1 อาทิตที่ผ่านมาเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับชีวิตดิชั้นค่ะ
ครือว่าดิชั้นได้แสดงหนังอ่ะดิ...5555+++
เปนหนังบู๊แบบสุดพลัง
จิงๆแว้วก้อครือว่า " วิ่งชนประตูกระจกนั่นเอง "
แตกกระจายคับแตกกระจาย เลือดก้อสาดกระจายคับสาดกระจาย
ณ เวลาตี 3 ของวันที่ 2 พฤศจิกายนวันเกิดมนมนนั่นเอง
ดิชั้นต้องใช้ความกล้าอย่างยิ่ง
ที่จะต้องยอมให้คุนหมอเอาไอ้แท่งแหลมๆที่เรียกว่า "เข็ม"มาทิ่มตามที่ต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นจมูกเอย มือเอย เท้าเอย
รวมๆทั้งหมดแล้ววววววว ก้อแค่เกือบ 50 เข็มเท่านั้นเอง
คิดดูสิคะสำหรับคนที่กลัวเข็ม เห็นเลือดแล้วจาเปนลม
การต้องโดนเย็บโดยที่รุสึกตัวเนี่ย
มันโครดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด....ทรมาน
แต่มีเรื่องจาเล่าเหตุการณ์สดๆนิดหน่อย
เป็นบทสนทนาที่ทำให้ทุกคนนึกถึงเหตุการณ์ใรละครแทบทุกเรื่อง
เริ่มจากเสียงกระจกแตกดังเพล้ง..ง...ง..
ดิชั้นก้อรุสึกว่ามันชาๆ หัวเดี๊ยนต้องโนแน่ๆเยยยยแงๆๆๆๆ
เมื่อเงยหน้ามาก้อเจอกับยัยเฟอร์กี้ทำหน้าหยองสุดๆใส่พร้อมชี้มาที่หน้าเดี๊ยน
สักพักเลือดก้อหล่นเผละลงมาเหมือนมีใครเทน้ำจากแก้ว
จากนั้น
เฟิร์น : วินเราว่าเราเปนลมว่ะ
วิน : เอ้า!! งั้นนั่งลงก่อน 5555++++
นั่นไง!!!
จากนั้นเมื่อพี่ปอมพี่ชายสุดเลิฟวิ่งมาจึงบอกว่า "ไปโรง'บาลดิว่ะ"
555+++ เหนมะ ต้องมีคนมาให้สติก่อนเหมือนในละครเยยยยย 555+++
ณ โรง'บาล พี่ปอน ณ มหิดล ก้อได้เปนลม โดยให้เหตุผลมา "เหนื่อย"
คิกๆๆๆ ประเด็นนี้โดนล้อไปอีกนาน....อิอิอิ
หลังจากนั้นก้อต้องรักษามาเรื่อย แต่ไอ้ตรงจมูกนี่ดิ..เลือดมันไม่หยุดไหล๊..
สุดท้ายต้องเย็บใหม่ซะอย่างงั้น เฮ้อ!!! ชีวิตชั้นกะเข็มมมมม
ตอนนี้ตัดไหมออกแว้วววล่ะ เหลือแค่ตรงมืออ่ะนะแบบว่าแผลแยก..เฮอๆๆๆๆ
ต้องขอบคุนเพื่อนๆมากๆเลยนะที่คอยดูแลเราตลอด
พี่ปอมอีกคน ขอบคุนที่สุดเลยยนะ ไหนจาดูแลแถมแบกไปหาหมอตอนเดินมะได้อีก..หนักเเย่
ขอบคุนทุกๆคนเลยนะที่ช่วยดูแล
เจ็บครั้งนี้แม้จะเปนความซวยสุดๆของเรา แต่ก้อดีที่ได้เหนน้ำใจของเพื่อนๆ
...ขอบคุนนะ...
# คิดถึงแม่เลยอ่ะ แต่ก้อกลัวแม่จาห่วงมาก ไม่เปนไรแล้วนะ ขอโทษแม่นะคะที่ทำให้ต้องเป็นห่วง
ต่อไปจะดูแลตัวเองให้มากๆกว่านี้นะ รับรอง...ไม่เปนแบบนี้แน่นอน ไม่ต้องห่วงนะ
# ขอบคุนพี่ปอมมากๆนะคะ ที่คอยดูแล ห่วงใยกัน อยุ่ข้างๆกันเสมอ ถ้าไม่ได้พี่ปอมไม่รุนู๋จาเปนไงมั่ง
มากมายจนไม่รุจาพูกว่าไงนอกจากขอบคุน จิงๆด้วยเนอะ..มีพี่ปอมคอยห่วงคนเด๋วด้อพอ.."รักพี่ปอมมากๆนะคะ"
# ขอบคุนบอมบ์ด้วยนะที่คอยพาไปหาหมอตลอดเลยอ่ะ แย่จิงๆเลยนะพลอยลำบากไปด้วยเลย..
แต่ก้อขอบคุนมากๆนะ แล้วก้อดูแลตัวเองบ้างล่ะจาได้ไม่ต้องป่วยบ่อยๆนะที่ร๊ากกก...
# ขอบคุนแอนอีกคนนะ ที่มาคอยดูแล อยู๋เป็นเพื่อน แถมทำแผลเช็ดตัวสาระพัด ขอบคุนมากๆเลยยยนะ
ซึ้งมากๆเลยยยอ่ะ...รักแอนขึ้นเยอะเลยยยน่ะ...รับรองถ้าเกิดแอนป่วยบอกมาเลยยจะได้พยาบาลสุดสวยอย่างเฟิร์นแน่นอน
# ขอบคุนมนัสกะไอด้วยนะที่ช่วยดูแล อยุ่เปนเพื่อนแล้วก้อพาไปหาหมอด้วย ขอบคุนนะ
ปล.เสียใจด้วยนะไอเรื่องพ่ออ่ะ ไม่เปนไรนะ ยังมีพวกเราอยุ่ข้างๆนะจ๊ะ
# ขอบคุนวินด้วยนะจ๊ะ สำหรับ 5000 ที่ไม่คิดดอก...5555+++
# ขอบคุนแทปด้วยน๊าเรื่องรายงาน 231 ง่า...แง้วๆๆๆ ...thanks หลายๆเด้อ
# คิดถึงน้ำหวานจัง จิงๆ อยากได้พยาบาลหน้าเหมือนนะเนี่ย เฮ้อ!!!
# สุดท้าย ขอบคุนเพื่อนๆทุกคนที่คอยถามไถ่ด้วยความเปนห่วง ขอบคุนนะทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย
ปล. หมอบอกว่าหน้าช้านนนนนนนน จาเปน "แผลเป็น" ง่า.....แงๆๆๆๆๆๆ
ช้านนนนนนเสียโฉมซะแว้ววววววววว....ฮือๆๆๆๆๆๆๆ |
||||
プライベート メッセージの送信
RSS の取得
このスペースを紹介
Live.com に追加
つながりに追加
アラートにサインアップ
|
|
